۲۷ شهریور ۱۳۹۸

ارزیابی عملکرد فوم قیر اصلاح‌شده با سورفکتانت- بخش ششم

ارزیابی عملکرد فوم قیر اصلاح‌شده با سورفکتانت- بخش ششم
Share

ارزیابی عملکرد فوم قیر اصلاح‌شده با سورفکتانت- بخش ششم

آنالیز پایداری بایندرهای آزمایش‌شده برای مخلوط آسفالت سرد (CMA) نشان داد که حداقل میزان مجاز نسبت انبساط (ER) و نیمه‌عمر (HL) تمام انواع بایندر ها (چه ترکیب‌شده با سورفکتانت و چه بدون سورفکتانت) مطالعه شده توسط پژوهشگران، باید به ترتیب ۸ و ۶ ثانیه باشد. استفاده از این بایندر ها ازلحاظ اقتصادی قابل‌پذیرش نیست اما در شرایط آب و هوایی نامساعد که فروپاشی فوم سرعت بیشتری دارد، به‌کارگیری آن‌ها توجیه اقتصادی دارد. بهبود پارامترهای فوم (افزایش نسبت انبساط و نیمه‌عمر) به ما این اطمینان را می‌دهد که پوشش ذرات معدنی ریز بهتر انجام‌شده و درنتیجه مخلوط همگنی از ذرات معدنی و فوم ایجاد می‌شود. برای جمع‌بندی می‌توان گفت که ماده فعال سطحی استفاده‌شده در مخلوط‌های CMA(مخلوط آسفالت سرد) یک فاکتور مهم و اساسی در بهبود خصوصیات فوم قیر است.

شکل شماره ۳ یک تابع خطی است که برای توصیف روابط بین پارامترهای فوم (نسبت انبساط و نیمه‌عمر) بایندر و مقدار آب اضافه‌شده در طول فرآیند فوم شدگی استفاده می‌شود. ضریب تعیین روابط ثبت‌شده برابر با R2>0/92 بود و نشان‌دهنده آن است که توابع ارائه‌شده نتایج آزمون‌های مختلف را تا بیش از ۹۲ درصد شرح می‌دهد. مدل‌های رگرسیون به‌دست‌آمده منجر به این مطلب می‌شود که افزایش مقدار آب در طول فرآیند فوم شدگی، اثر روشنی بر پارامترهای بایندر از طریق افزایش مقادیر نسبت انبساط و نیمه‌عمر دارد. مقادیر ضریب تعیین R2 به‌دست‌آمده از آنالیزها تناسب خوبی از مدل‌های ریاضی را با داده‌ها نشان می‌دهد (R2>0/94). مقدار p برای آماره F به‌دست‌آمده از آزمون‌های FT و FWC، برابر با (p-value˂۰/۰۰۰۱) بوده که قطعاً نسبت به سطح فرضی (𝛼=۰/۰۵) کوچک‌تر است. این بدان معناست که پارامترهای موردنظر اثر چشمگیری بر تغییرات در خصوصیات فوم قیری موردمطالعه دارد.

ارزیابی عملکرد فوم قیر اصلاح‌شده با سورفکتانت
شکل ۳   تأثیر تغییرات در سطح عوامل تحت آنالیز (مقدار سورفکتانت، FWC) بر ER و HL فوم قیر تولیدشده با بایندر ۵۰/۳۵ (b،a) و بایندر ۷۰/۵۰ (d،c)

نتیجه‌گیری

آنالیز نتایج آزمون‌های رئولوژیکی پایه انجام‌گرفته بر روی بایندر دست‌نخورده (۳۵/۵۰ و ۵۰/۷۰) و هم‌چنین بایندر ساخته‌شده با ماده فعال سطحی منجر به نتیجه‌گیری زیر شد:

افزودن عامل فعال سطحی به بایندر مورد آزمایش (۳۵/۵۰ و ۵۰/۷۰) تأثیر قابل‌توجهی بر خواص اصلی آن‌ها مانند نفوذپذیری در ۲۵ درجه سانتی‌گراد، نقطه نرمی و نقطه شکست ندارد.

افزودن مقدار ماده فعال سطحی در محدوده ۰/۲ تا ۰/۶ درصد منجر به افزایش جزئی مقدار PG داشته درحالی‌که TR&B کاهش می‌یابد.

افزودن سورفکتانت یک عامل اساسی در کاهش نقطه شکست فراس بوده درحالی‌که افزایش مقدار آن در قیر ۳۵/۵۰ و ۵۰/۷۰ باعث افزایش مقاومت این بایندر ها در دمای زیر صفر می‌شود.

استفاده از ماده فعال سطحی در داخل محدوده آزمایش‌شده، تأثیر مثبتی بر تغییرات در پارامترهای قیر ۳۵/۵۰ و ۵۰/۷۰ با افزایش نسبت انبساط و نیمه‌عمر دارد.

مقادیر بالای نسبت انبساط (ER) برای قیر ۵۰/۷۰ ترکیب‌شده با سورفکتانت ثبت‌شده، درحالی‌که مقادیر بالای نیمه‌عمر برای قیر ۳۵/۵۰ ترکیب‌شده با سورفکتانت به ثبت رسیده است.

مقدار توصیه‌شده سورفکتانت برای اضافه‌شده به مخلوط‌های HWMA از ۰/۴ تا ۰/۶ درصد برای قیر ۳۵/۵۰ و از ۰/۲ تا ۰/۶ درصد برای قیر ۵۰/۷۰ می‌باشد. حضور عامل فعال سطحی، قابلیت فوم شدگی قیر، پوشش و فشردگی مخلوط‌های قیری و چسبندگی بایندر به ذرات سنگدانه را بهبود می‌بخشد.


برای مشاهده اولین مطلب درباره این موضوع برروی لینک زیر کلیک کنید:

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *