بررسی چسبندگی قیر سنگ دانه در شرایط مرطوب
بررسی چسبندگی قیر سنگ دانه در شرایط مرطوب
آزمونهای پوشش دهی
هدف این نوع از آزمون بررسی پیوستگی بین سنگدانه و قیر در حضور آب است. برای مثال، در آزمون سینی غوطهوری چیپینگهای سنگدانه برای یک سینی از قیر پوشش دادهشده با آب به کار میروند. با بررسی دقیق چیپینگ ها ممکن است بتوان تشخیص داد آیا عوامل فعال سطح چسبندگی در شرایط مرطوب را بهبود میدهند.
آزمونهای جذب
برنامه تحقیقاتی بزرگراههای استراتژیک (SHRP) در آمریکا تأثیر خسارت ناشی از رطوبت را بهعنوان یکی از شش عمل عمده اختلال که نیاز به بررسی بیشتر دارد بررسی نموده است. درنتیجه روش آزمون جذب خالص به دست آمد. این آزمون یک اندازهگیری بنیادی از چسبندگی قیر/سنگدانه را با یک اندازهگیری حساسیت رطوبت ترکیب کرده است. این روش قادر به جفت کردن یک سنگدانه و قیر برای به دست آوردن شرایط عمل کرد مطلوب است.
در این آزمون، ابتدا یک محلول استاک از قیر بهوسیله افزایش یک گرم قیر به ۱۰۰۰ میلیلیتر تولوئن تهیه میشود. سنگدانه بهمنظور تولید ۵۰ گرم نمونه ۵ میلیمتری نزدیک به درجهبندی گردوغبار خرد میشود، سپس ۱۴۰ میلیمتر از محلول استاک به یک فلاسک مخروطی شامل سنگدانههای درجهبندیشده اضافهشده و روی یک صفحه دوار بهمنظور هم زدن مخلوط قرار داده میشود. بعد از ۶ ساعت ۴ میلیلیتر نمونه را برداشته و با ۲۵ میلیلیتر تولوئن رقیق میشود. جذب بهوسیله دستگاه اسپکتروفتومتر در ۴۱۰ نانومتر اندازهگیری میشود.
نتایج خواندهشده با نتایج بهدستآمده از محلول استاک مقایسه میشود و درصد جذب اولیه اندازهگیری میگردد. سپس به فلاسک دو میلیمتر آب مقطر اضافهشده و به مدت یک شب به هم زده میشود. ۴ میلیمتر دیگر جداشده و مانند قبل بررسی میشود. مقدار بهدستآمده در این مرحله درصد جذب خالص است و باید کمتر از درصد جذب اولیه باشد، مقداری قیر بهوسیله ورود رطوبت به سیستم جدا خواهد شد.
شکل ۵ اطلاعات جذب خالص برای چهار سنگدانه و قیر ۱۶۰/۲۲۰ را نشان میدهد. تأثیر نوع سنگدانه بر جذب اولیه و کاهش بهوسیله اضافه کردن رطوبت در شکل ۵ نشان دادهشده است.
